جنجال
شعری از چارلز بوکوفسکی
ترجمه : مریم صفرزاده
تو خیال می کنی
که این شعر
به سادگی خوانده می شود؛
اما واقعیت این است
که این نوشته
از یک شعر فراتر می رود
این دشنه ی گدایان است،
یک گل ِ لاله است،
سربازی ست که مادرید را
قدم رو می پیماید
این نوشته تو هستی
بر بستر مرگت،
این نوشته "لی بای" است
که زیر زمین می خندد
این نوشته شعری نفرین شده نیست.
اسبی ست که به خواب رفته
پروانه ای ست
در ذهن تو؛
جولانگاه شیطان است.
تو
این نوشته را بر صفحه ی کاغذ
نمی خوانی
این صفحه است
که تو را می خواند
حس می کنی؟
مثل یک مار کبری ست
عقاب گرسنه ای ست
که اتاق را دور می زند.
این یک شعر نیست،
شعر ها کسالت آورند
و آدم را به خواب می برند.
این واژه ها
تو را به سوی جنونی تازه می رانند.
تو رستگار شده ای
و تو را در گستره ی نوری خیره کننده نشانده اند.
حالا
فیل با تو رویا می بیند
و طاق آسمان
خم می شود و می خندد.
حالا می توانی بمیری
با شکوه و پیروزمند
آنگاه که صدای موسیقی به گوش می رسد،
آنگاه که موسیقی می شوی،
نعره زنان
نعره زنان
نعره زنان
( متن انگلیسی را میتوانید اینجا بخوانید )
شعر تازه ای از: بابک دولتی
این سایه های گاه به گاه اتفاق نیست
آیا کسی به جز خود من در اتاق نیست؟!
در خانه فکر زلزله ای پرسه می زند
حتما میان این همه آجر وفاق نیست
چیزی شنیده است که هی زرد می شود
این التهاب ِ باغچه از اشتیاق نیست
طوری نشسته اند درختان ِ روبرو
انگار در قبیله ی آنها نفاق نیست
آه ای چنار ِ پیر ! در این خانه سر مکش
از شاخه های طایفه ات در اجاق نیست
یا ریشه هایتان یله در خون قرن هاست
یا نسبتی میان ِ درخت و چماق نیست
باید کمی برای خودم زندگی کنم
فردا هوای حوصله بر این سیاق نیست
با روزهای سرد زمستان چه می کند
این خانه ای که بر سر ِ او چتر طاق نیست
با کفش های خسته ی خود راه می روم
تا جاده ای که آخر ِ آن باتلاق نیست
باید برای خود بنویسم چه کرده ام
تکرار ِ تلخ ِ خاطره یک کار شاق نیست
حالا تو هی مقابل من قیل و قال کن
این شعر جای قافیه ای چون کلاغ نیست
