ترجمه:مريم صفرزاده
كبوترم، كبوتر قشنگم
پر بكش ،پر بكش
روي چشمها و لبهاي من
شبنم شبانه نشسته
باد هاي بويناك آهنگي از ناله ها مي بافند
كبوتر قشنگم ، كبوترم
پر بكش
كنار درخت سرو منتظرم
خواهرم ،كبوترم
سينه ي سپيد كبوترين،
سينه ي من بسترتو خواهد بود
شبنم پريده رنگ
به مانند نقابي
روي صورتم گسترده ست
زيبای من کبوتر قشنگم
پر بکش پربکش
فروردين 83
دو شعر از : ولمير خلبنيکوف
ترجمه : مريم صفرزاده
۱***
يک بار ديگر
يک بار ديگر ستاره ای خواهم بود
برای تو.
بدا به حال دريانوردی که
از روی يک ستاره
جهت اشتباه را برگزيده ست
صخره ها
و تل های شنی زير آب
کشتی اش را در هم خواهند شکست
و بدا به حال تو
که رو به سمت من
قلبت به بيراهه می رود
صخره ها در هم ات می شکنند
و به تو خواهند خنديد
مثل تو
که به من خنديدی
۲***
چمدانم مي شكند
و همه چيز روي زمين مي ريزد
اين براي من اتفاق مي افتد
جهان لبخندي ست
كه روي چهره ي بي جان يك اعدامي
مي لرزد.
فروردين ۸۳
