بچه ها! بيرون قرن چندم است ؟؟؟

بهار خنده زد و ارغوان شکفت/ در خانه زير پنجره گل داد ياس پير / دست از گمان بدار ...

نه ،نه ،...

 

یانیس ریتسوس

 

ترجمه : مریم صفرزاده

 

 

 

آن اشیای غول پیکر زیبا ( شاید ساده لوح ، خاموش و زیبا)

 

سنگهای بزرگ سفید ، پتکها،

 

مردان برهنه در کارگاه ها (همه پهلوانانی ورزیده تن )

 

از برای تقلید ،

 

برای نمایش کارهای دیگران

 

- دستی استوار رو به بالا،

 

و پاها گشاده تا تناسب به اغراق در آمیزد-

 

نه ، نه،

 

 خنده دار نیست - مرد می گوید –

 

این چیزی فراتر از اندوه است

 

که سگی لاغر و مردنی ،

 

پوشیده از کنه ها و زخمها ،

 

آب گندیده از سطلی می نوشد

 

که در کنار پیکره های نیمه عریان قهرمانان مرده

 

                                                            بر جای مانده است.

                     نوروزتان مبارک

                     به اميد ساليانی بارآور

با سلام

مدتی بود هر  کدام از ما به دليلی نبوديم

با يک غزل چشم به راهتان هستيم

 

 

 

     

 

 

 

خواستنم مايه ي ملال كسي نيست

زل زدن گنگ من سوال كسي نيست

  

قصه ي پوچ" دو كاج" مال شماها

شاخه ي تنهايي ام وبال كسي نيست

 

يكسره از پيچ و تاب دلهره گرمم

جان اجاق من از ذغال كسي نيست

 

بي جهت اين سايه ها در آمد و رفت اند

در سر ديوانه ها خيال كسي نيست

 

تا به كي اين قدر خواب كفش ببيني؟

كوچه ي بيچاره ! احتمال كسي نيست

 

قسمت ام از آسمان، دريچه ي بكري ست

راه نگاهش مسير بال كسي نيست

 

دلخوشي ام اين درخت شايد و امّاست

هستي او بسته به زوال كسي نيست

 

سهم بهار مرا نديده بگيريد

مال من است اين شكوفه ،مال كسي نيست

                              

                                                      بابک دولتی